Until I became a team leader, I had been treating one - on - one meetings as a formal element of work only. In spite of my appreciation for the HR Manager, I didn't usually focused on giving feedback. Nowadays, I believe mutual exchange of plans, priorites between two people provides a great value.
One on one check - in meetings as a professional tool should be a vital part of the performance management process. The conversation which takes 30 - 40 minutes should be held between the team leader and a team member. They discuss the process of reaching work goals, analyzing what is going in the right way and what is needed to change. It's a time to talk about work being done in the moment. On the other hand, it could be an opportunity to build the long - term strategy of work. The converations should have a regular rhythm and be set in a private atmosphere.
The advantages of regular meetings for the team leader:
- supervising team member's performance of work
- not allowing to forget about mutual plan include short and long - term goals
- reacting on any issues in the right time
- helping to keep people engaged
- making the stronger relationship between people
One on one check in's gives a lot of advantages for a team member:
- helping to understand the role with the strategy of work in the background
- knowing what is going well and what is need to change
- helping to adjust if something going wrong
- signalling that a team member has a important voice in any issues
If you don't forget to have conversations, give feedback, observe and analyze your team's performance, it could be the sign you're on track to motivate people. Without regular one - on -one meetings, both positive and negative feedback is hidden, which could be the worst - unexpected issues could arise.
środa, 15 lutego 2017
wtorek, 17 stycznia 2017
What an employee's market means to recruiters?
The candidate didn't call back, he was late on the interview (without prejudice) and when finally appeared, was wearing casual shorts and a strange colorful flippers. Everything without any explanations. Probably recruiters know similar stories. An employee's market suggested that it could be acceptable. However, according to savoir vivre rules you don't expect such a behavior, do you?
Inspite of economic downturn in many industries, the technology sector doesn't follow global tendencies. IT companies are competing in many ways - technical solutions, numbers of clients, their own products and finally financial profits. Obviously, behind every success people are found. In every day work, I am searching for the best talents, who have right mindset and experience enough to create value for the company. What shouldn't be surprising is not easy for limited number of the experts. If they already haven't good positions, it wouldn't be so hard. Recruiters are offering a lot of perks (swimming pool at company,
beer after 4pm or for dinner free sushi) and competitive salary to make
the position more attractive. That's why IT sector is an employee's market.
To be honest, candidate's knowledge, years of experience would be more valuable than social skills and professional approach for some companies. If recruiters are ignoring soft skills, they make a big mistake. Employees who are motivated only by money could immediately leave the company for a more attractive job offer. Moreover, if a candidate is either rude or extremely self confident and not prepared for interview the alarm system shouldn't stop ringing. The vigilance could be asleep by the circumstances.
Sometimes I am wondering if an employee's market is a blessing or a curse for recruiters? Realizing the risk of using the global situation by candidates which sometimes excused their behaviours is disturbing. Also, it requires more effort on recruiters side to employ candidates. On the other hand, the limit of the tolerance someone's behaviour is moved. Where the limit should be situated? That's an elementary question. Organizational culture, company's code of conduct and your own limits of the tolerance could be the answer.
Inspite of economic downturn in many industries, the technology sector doesn't follow global tendencies. IT companies are competing in many ways - technical solutions, numbers of clients, their own products and finally financial profits. Obviously, behind every success people are found. In every day work, I am searching for the best talents, who have right mindset and experience enough to create value for the company. What shouldn't be surprising is not easy for limited number of the experts. If they already haven't good positions, it wouldn't be so hard. Recruiters are offering a lot of perks (swimming pool at company,
beer after 4pm or for dinner free sushi) and competitive salary to make
the position more attractive. That's why IT sector is an employee's market.To be honest, candidate's knowledge, years of experience would be more valuable than social skills and professional approach for some companies. If recruiters are ignoring soft skills, they make a big mistake. Employees who are motivated only by money could immediately leave the company for a more attractive job offer. Moreover, if a candidate is either rude or extremely self confident and not prepared for interview the alarm system shouldn't stop ringing. The vigilance could be asleep by the circumstances.
Sometimes I am wondering if an employee's market is a blessing or a curse for recruiters? Realizing the risk of using the global situation by candidates which sometimes excused their behaviours is disturbing. Also, it requires more effort on recruiters side to employ candidates. On the other hand, the limit of the tolerance someone's behaviour is moved. Where the limit should be situated? That's an elementary question. Organizational culture, company's code of conduct and your own limits of the tolerance could be the answer.
wtorek, 10 stycznia 2017
What kinds of elements make a professional HR Specialist approach?
My presentation is about the HR Specialist role nowadays. I would like to provide specific soft skills components of personality that could support work at Human Resources field. Although everyone has different, unique personalities I noticed a few factors called predispositions to work in HR enviroment. In last years I observed my co-workes, collegues, employers who are connected with HR in many, diffrent ways. My conclusions based on own experience, not from research made by psychologist or sociologists.
Let's break stereotypes. Could you imagine HR Department which run away from people - chiefs, employees, candidates or clients? If it would happend, I hope it would be only a scene from terrible, third class horror movie. Around one year ago, I heard from one of my collegues, Software Engineer:" In the past, I perceived HR field as a group of women who are behind big, indestructible walls, staying away from everyday life, real problems. Now HR becomes open for people needs, start to being more powerful". Those words satisfy me. Moreover, without people our department doesn't exist. It's important to realize that dependence. Working with people (and for people) could be full of challenges. What shouldn't be surprising, comunication and empathy are keys to better understanding, faster getting to know motivations of a human being. Those soft skills support very day work, making life easier :)
As Human Resources Specialists, we should work on organization's HR branding, trying to present us as a partner in creating the strategy of company's mission and vision, proving our vote is sensible and loud. We should stay open- minded, thoughtful approach in a lot of perspectives. It's not easy.
However some people take opposite side. What shouldn't be surprising is how responsible work it is. Searching candidates isn't everything. It is time to face that trying to reach the best candidates and encourage them to accept our proposition/ job offer isn't peace of cake. We should still learn without break, no matter how long experience we have.
Fortunately (or unfortunately) numbers, statistics, tables are important to measure effects of work. Professional HR Specialists analyze market or types of candidates personalities and understand the power of numbers. For instance, it's a perfect weapon in debates with management board, nothing is more convincing.
HR Heros break stereotypes, which requires some kind of bravery. If you could speak out your opinion without fear of defeat and it isn't just storytelling (your knowledge is elementary), there is a great chance to win any negotiations. Believe me, on the position you would appear many occasions to show your ways of thinking. For instance, what conference will bring more profits in number of future candidates , how much money we need to pay for a company event (and why is it so expensive? ;)), why do we recomended the candidate etc. To summarise, being brave enough to speak out (wise) opinions, being creative to resolve problems, to let brilliant ideas come out are truly needed.
Work in HR field has advantages and disadvantages. Independent factors hiding everywhere for everything is focused on people. If you are patient and resistant to unexpected situations, you could win this eneven fight ;).
Summarising, working in HR field means challenges! Same specific soft skills could help to handle it. My experience shows that comunication, empathy, willingness to learn, courage, creativity, patience and analytical mind (despite of stereotypes) support the role. Moreover, probably allow to do that in a professional way.
Let's break stereotypes. Could you imagine HR Department which run away from people - chiefs, employees, candidates or clients? If it would happend, I hope it would be only a scene from terrible, third class horror movie. Around one year ago, I heard from one of my collegues, Software Engineer:" In the past, I perceived HR field as a group of women who are behind big, indestructible walls, staying away from everyday life, real problems. Now HR becomes open for people needs, start to being more powerful". Those words satisfy me. Moreover, without people our department doesn't exist. It's important to realize that dependence. Working with people (and for people) could be full of challenges. What shouldn't be surprising, comunication and empathy are keys to better understanding, faster getting to know motivations of a human being. Those soft skills support very day work, making life easier :)
As Human Resources Specialists, we should work on organization's HR branding, trying to present us as a partner in creating the strategy of company's mission and vision, proving our vote is sensible and loud. We should stay open- minded, thoughtful approach in a lot of perspectives. It's not easy.
However some people take opposite side. What shouldn't be surprising is how responsible work it is. Searching candidates isn't everything. It is time to face that trying to reach the best candidates and encourage them to accept our proposition/ job offer isn't peace of cake. We should still learn without break, no matter how long experience we have.
Fortunately (or unfortunately) numbers, statistics, tables are important to measure effects of work. Professional HR Specialists analyze market or types of candidates personalities and understand the power of numbers. For instance, it's a perfect weapon in debates with management board, nothing is more convincing.
HR Heros break stereotypes, which requires some kind of bravery. If you could speak out your opinion without fear of defeat and it isn't just storytelling (your knowledge is elementary), there is a great chance to win any negotiations. Believe me, on the position you would appear many occasions to show your ways of thinking. For instance, what conference will bring more profits in number of future candidates , how much money we need to pay for a company event (and why is it so expensive? ;)), why do we recomended the candidate etc. To summarise, being brave enough to speak out (wise) opinions, being creative to resolve problems, to let brilliant ideas come out are truly needed.
Work in HR field has advantages and disadvantages. Independent factors hiding everywhere for everything is focused on people. If you are patient and resistant to unexpected situations, you could win this eneven fight ;).
Summarising, working in HR field means challenges! Same specific soft skills could help to handle it. My experience shows that comunication, empathy, willingness to learn, courage, creativity, patience and analytical mind (despite of stereotypes) support the role. Moreover, probably allow to do that in a professional way.
czwartek, 7 stycznia 2016
Wymiary etyki w miejscu pracy - Personel Plus.
W styczniowym wydaniu magazynu "Personel Plus" znajdziecie ciekawy artykuł ;) Wraz z Anią Józwik pochyliłyśmy się nad tematem etyki zawodowej. Podzieliłyśmy temat na dwie części. Ania spojrzała na temat bardziej globalnie, z perspektywy organizacji, ja zaś jednostkowo - oczami rekrutera. Zachęcam gorąco do lektury, nie przegapcie 90 strony! sobota, 2 stycznia 2016
Eksperyment czas zacząć!
Już od dłuższego czasu drzemie we mnie nieodparta chęć eksperymentowania - takim zdaniem przerywam kilkumiesięczną ciszę panującą na blogu... Hm, zaczyna się ciekawie ;) Niejednokrotnie podkreślałam, że szukam własnego stylu pracy. Pragnę wychodzić poza schematy, dowiadywać się, sprawdzać, wyciągać wnioski. Nie podpisuję się pod biernością, bezrefleksyjnym wykonywaniem obowiązków, "mentalna automatyzacja" jest czymś od czego chcę uciekać. O ile pewne czynności są stałością i ciężko się ich "wyprzeć", bo w imię optymalizacji - zaoszczędzają czas, to w momencie, gdzie widzisz szansę na uszczknięcie chociażby niewielkiej przestrzeni na pewną swobodę, to zostaw autograf - wyraź siebie.
Nie wiem jak Wy, ale ja mam ochotę sprawdzać siebie w wielu zawodowych sytuacjach. Gdy o tym myślę, przypomina mi się rozmowa kwalifikacyjna, którą prowadziłam kilka miesięcy temu. Rozmawialiśmy z kandydatem... stojąc przez całe spotkanie;) Co z tego, że między nami było biurko i dwa krzesła. Ani jedno z nas, nawet przez moment, nie usiadło. Skąd ten pomysł? Wydaje mi się, że był to spontaniczny wytwór danej chwili. Kandydat usłyszawszy, że prowadzimy projekty w metodyce scrum, zasugerował, że warto iść w kierunku tej konwencji. Myślę, że nie spodziewał się tego, że tak ochoczo na to zareaguję - przeprowadziliśmy taki Stand - up meeting, który od wzorca różnił się czasem trwania (no, trochę się zeszło;)), a przede wszystkim tematyką spotkania. Na spotkaniu korzystałam z tablicy, która zazwyczaj podczas rozmów kwalifikacyjnych pozostaje nietknięta. Co ciekawe, rozmowa na stojącą wpłynęła na to, że spotkanie było bardzo dynamiczne. Trochę jak w grze w ping - ponga. Odbijanie piłeczki, sprawne: pytanie - odpowiedź, pytanie - odpowiedź itd.
W firmie mamy pomieszczenia, które nazywamy potocznie fun room'ami - nie macie pojęcia ile razy miałam ochotę poprowadzić spotkanie jednocześnie grając z kandydatem w xboxa! Z uwagi na to, że pokój jest dość często odwiedzany przez programistów, to mógłby być jeden z elementów Assessment Center przy rekrutacji na stanowisko, sprawdzając tym m.in. podzielność uwagi kandydata, jego koncentrację/ uważność w dość niesprzyjających warunkach ;) Oczywiście, piszę o tym, z pewnym przymrożeniem oka, aczkolwiek czy nie byłaby to świetna próbka, w której zobaczylibyśmy kandydata (w być może) nowej dla kandydata sytuacji, a z perspektywie firmy - w sytuacji standardowej, scenie rodzajowej.
Wciąż mam mnóstwo pomysłów, które mają potencjał, by nadać mojej pracy swoisty, oryginalny charakter - eksperymentować mi się zachciewa ;) Wśród nich jest nowy pomysł na zakładkę, którą dodałabym do swojego bloga. Myślałam o prowadzeniu HR Laboratorium, czyli miejscu, w którym dzieliłabym się z Wami wynikami badań, z zakresu psychologii organizacji. Psychologowie i socjolodzy zostawili (i wciąż zostawiają) niezły dorobek w obszarach motywacji, satysfakcji z pracy, employer brandingu itp. To będzie dawka "twardej" wiedzy HRowej podpartej badaniami. Wyjdę zatem poza swoje przemyślenia, na rzecz tego, co już zostało zweryfikowane i przetestowane. Czy taka zakładka przypadłaby Wam do gustu? :)
Chciałabym serdecznie pozdrowić Iwonę (Iwo), która mimo ciszy na blogu, regularnie dopytywała się oraz namawiała mnie do tego, by zostawić jakiś post - ten dedykuję właśnie Tobie!
czwartek, 7 maja 2015
Wyjście awaryjne.
Hamlet trzymając w dłoni czaszkę, wpada w głęboką zadumę. Nasz bohater posiłkuje się słowami Szekspira "być albo nie być - oto jest pytanie" Scena, którą macie przed oczami, jest klasyką gatunku. Zatrzymaj się przy słowie: KLASYKA.Dzisiaj temat jaki poruszę należy do tych "niewygodnych", bo wielu z nas już miało/ będzie mieć (oby nie!) do czynienia z podobną zadumą w kontekście pracy, a ściślej: ewentualnej rezygnacji z obecnego stanowiska. Współczesny Hamlet, to pracownik, który trzymając w ręku długopis zaczyna się zastanawiać - zostać czy odejść, składać wypowiedzenie czy dać jeszcze szansę danemu miejscu. Brzmi dramatycznie, ale to nie powinno dziwić , bo to KLASYKA (czyt. pewien standard na arenie decyzji związanych z pracą). Przyjrzyjmy się sytuacjom, w których złożenie wypowiedzenia będzie słuszną decyzją. Taką, która wbrew pozorom, nie pozwoli nam zboczyć z trasy (kierunek: kariera!), tylko będziemy mieć okazję do wrócenia na właściwe tory.
Przeglądając literaturę natchnęłam się na książkę eksperta rynku pracy Leigh'a Branham'a, który w swojej książce "7 prawdziwych powodów odchodzenia z pracy" zamieszcza ciekawe spostrzeżenia, popełnia wnioski, które wydają się być tak trafione, że nie mogłam przejść obok nich obojętnie.
Pracowniku, apeluję do Ciebie! Przeczytaj uważnie poniższy tekst, zastanów się, czy w Twoim przypadku "być albo nie być" niezmiennie kończy się znakiem zapytania, a może przestaje być pytaniem, a zaczyna być gotową odpowiedzią.
Niespełnione oczekiwania
Koleżanki i Koledzy Rekruterzy, bądźcie ostrożni! Pewnie każdy się zgodzi z tym, że rekrutacja ma w sobie elementy sprzedaży. Nie da się tego ukryć, ani od tego uciec. Powinniśmy przedstawiać firmę/projekty w atrakcyjny, zachęcający sposób. Dopóki to, co mówicie jest zgodne z rzeczywistością, to możecie spać spokojnie. W momencie, gdy mijacie się z prawdą, a witacie z bujną wyobraźnią, bądźcie przygotowani na ewentualne konsekwencje. Nie stawiaj jako pewnik tego, co widnieje na długiej liście pt. PLANY NA PRZYSZŁOŚĆ. Jeśli nie wiesz jak dokładnie wyglądają benefity jakie oferuje Twoja firma - dowiedz się tego, bądź pewny, nie spekuluj! Jeśli nie jesteś czegoś pewny, powiedz to wprost, obiecując przy tym, że kandydat otrzyma odpowiedz.. Dlaczego to jest takie ważne? Ponieważ mamy do czynienia z drugim człowiekiem, który jest na wrażliwym etapie "zmiany", gdzie wszystkie komunikaty rozbudzają tylko oczekiwania jakie rysują się przed obecnym pracodawcą. Pierwsze dni/ miesiące weryfikują to, co było zgodne z prawdą, a co było tylko pobożnym życzeniem Rekrutera, który robił wszystko, by tego pracownika zdobyć. Ale co z tego, jeśli prawdopodobnie tego pracownika nie zdoła utrzymać...
Niedopasowanie cech i umiejętności pracownika do stanowiska
Jaka to ironia losu! Ten punkt, podobnie jak poprzedni, w głównej mierze dotyczy jakości prowadzonego procesu rekrutacji. Czy zweryfikowaliśmy/ lub na ile zweryfikowaliśmy pożądane przez nas w kontekście stanowiska, uwzględniając strukturę firmy, jej zasady funkcjonowania, ducha w jakim prowadzony jest projekt, do którego dany kandydat powinien trafić. No właśnie, czy powinien? To fundamentalne pytanie. Inna sytuacja: pracownik chwilowo lub permanentnie przyjmuje obowiązki innego pracownika (którego dopadł urlop/zwolnienie lekarskie/urlop macierzyński/ dobrowolne odejście z pracy bądź zwolnienie itp.). Tutaj jest mowa o zadaniach, które balansują na granicy kompetencji pracownika bądź poza wystają poza tę granicę. Pracownik nie jest predysponowany do danych obowiązków, dlatego musi się nauczyć (ale czy się nauczy?): radzenia sobie w sytuacjach, które były mu do tej pory nieznane, wyćwiczenia sobie pewnych zachowań, cierpliwości itp. Taka sytuacja może pogłębia poczucie dyskomfortu, frustracji.
Jaka to ironia losu! Ten punkt, podobnie jak poprzedni, w głównej mierze dotyczy jakości prowadzonego procesu rekrutacji. Czy zweryfikowaliśmy/ lub na ile zweryfikowaliśmy pożądane przez nas w kontekście stanowiska, uwzględniając strukturę firmy, jej zasady funkcjonowania, ducha w jakim prowadzony jest projekt, do którego dany kandydat powinien trafić. No właśnie, czy powinien? To fundamentalne pytanie. Inna sytuacja: pracownik chwilowo lub permanentnie przyjmuje obowiązki innego pracownika (którego dopadł urlop/zwolnienie lekarskie/urlop macierzyński/ dobrowolne odejście z pracy bądź zwolnienie itp.). Tutaj jest mowa o zadaniach, które balansują na granicy kompetencji pracownika bądź poza wystają poza tę granicę. Pracownik nie jest predysponowany do danych obowiązków, dlatego musi się nauczyć (ale czy się nauczy?): radzenia sobie w sytuacjach, które były mu do tej pory nieznane, wyćwiczenia sobie pewnych zachowań, cierpliwości itp. Taka sytuacja może pogłębia poczucie dyskomfortu, frustracji.
Słaby coaching i brak informacji zwrotnej
Informacja zwrotna, oj! Niezbędny element, by się czegoś nauczyć/ zrozumieć/ z czymś oswoić. Gdy w pracy nie mamy żadnej REAKCJI na naszą AKCJE (pracę, aktywność), to powoli tracimy sens wykonywanej przez nas pracy, a nasze poczucie sprawczości maleje. Po pewnym czasie tracimy pewnego rodzaju kontrolę nad wykonywanymi zadaniami, nasza ocena siebie jako pracownika staje się jeszcze bardziej subiektywna, przez co jest niemiarodajna. Informacja zwrotna też powinna być komunikowana w odpowiedni sposób, by nie była krzywdząca, a pomocna.
Zbyt małe szanse rozwoju zawodowego i awansu
Wchodzisz do windy. Wciskasz guzik z numerem poziomu, na którym chciałbyś się znaleźć, myślisz sobie: "chcę jechać na górę, chcę zobaczyć ten widok na miasto". Winda rusza. I nagle... zacina się, zatrzymuje! O nie! Przecież chcesz się dostać na górę, a zatrzymałeś się między piętrami. Sam wiesz, że długo nie wytrzymasz w takim stanie, co gorsza - powoli tracisz dech w piersiach, a Twoje serce zaczyna bić szybko, niestarannie. Jak dobrze, że nie masz klaustrofobii... Podobnie dzieje się w momencie, gdy okazuje się, że szanse na rozwój zawodowy mają status: złudna nadzieja. Pięcie się po szczeblach kariery, to jedna wielka farsa, gdy nagle zdajesz sobie sprawę, że wyższe stanowiska są już dawno "zarezerwowane", na długo. A firma, w której pracujesz jest niewielka - zajmujesz się wszystkim, nie specjalizując się w niczym (- ścieżki kariery, a co to takiego?) lub jest to wielka korporacja, gdzie możesz się specjalizować, ale by awansować musisz spełnić szereg wymagań jakie stawia pracodawca, oferując w zamian marną podwyżkę. To tylko prosty podział, jest wiele modeli. Tam, gdzie nie ma jasnych reguł awansu, ścieżek kariery, programów zarządzania talentami zwiększa się prawdopodobieństwo, że tej klaustrofobii się nabawisz tkwiąc długo w jednym miejscu. Może lepiej wciśnij przycisk awaryjny, już teraz!
Poczucie niskiej wartości i niedocenienia + Utrata wiary i zaufania do kierownictwa
Idea "work-life balance", która powstała na przełomie 70/80 lat XX wieku, jasno mówi o tym, by zachować równowagę pomiędzy życiem osobistym a zawodowym. To ma być zdrowy podział. Wybija godzina 17.00 wyłącz komputer, zamknij zeszyt, popraw krzesło przy biurku i idź do domu. Poza biurem nie myśl o pracy, nie przenoś obowiązków z pracy do domu. Gdy pracodawca utrudnia Ci zachowania owej równowagi, mało tego - sugeruje, że warto jeszcze popracować kilka godzin poza biurem, albo posiedzieć dłużej w pracy kosztem czasu wolnego. Hola, hola! To znak, by zacząć myśleć o sobie.

Przeczytałeś? Bardzo dobrze. Chwilę się zastanów i pamiętaj o tym, że zawsze jest jakieś wyjście, nawet jeśli miałoby ono być awaryjne.
Informacja zwrotna, oj! Niezbędny element, by się czegoś nauczyć/ zrozumieć/ z czymś oswoić. Gdy w pracy nie mamy żadnej REAKCJI na naszą AKCJE (pracę, aktywność), to powoli tracimy sens wykonywanej przez nas pracy, a nasze poczucie sprawczości maleje. Po pewnym czasie tracimy pewnego rodzaju kontrolę nad wykonywanymi zadaniami, nasza ocena siebie jako pracownika staje się jeszcze bardziej subiektywna, przez co jest niemiarodajna. Informacja zwrotna też powinna być komunikowana w odpowiedni sposób, by nie była krzywdząca, a pomocna.
Zbyt małe szanse rozwoju zawodowego i awansu
Wchodzisz do windy. Wciskasz guzik z numerem poziomu, na którym chciałbyś się znaleźć, myślisz sobie: "chcę jechać na górę, chcę zobaczyć ten widok na miasto". Winda rusza. I nagle... zacina się, zatrzymuje! O nie! Przecież chcesz się dostać na górę, a zatrzymałeś się między piętrami. Sam wiesz, że długo nie wytrzymasz w takim stanie, co gorsza - powoli tracisz dech w piersiach, a Twoje serce zaczyna bić szybko, niestarannie. Jak dobrze, że nie masz klaustrofobii... Podobnie dzieje się w momencie, gdy okazuje się, że szanse na rozwój zawodowy mają status: złudna nadzieja. Pięcie się po szczeblach kariery, to jedna wielka farsa, gdy nagle zdajesz sobie sprawę, że wyższe stanowiska są już dawno "zarezerwowane", na długo. A firma, w której pracujesz jest niewielka - zajmujesz się wszystkim, nie specjalizując się w niczym (- ścieżki kariery, a co to takiego?) lub jest to wielka korporacja, gdzie możesz się specjalizować, ale by awansować musisz spełnić szereg wymagań jakie stawia pracodawca, oferując w zamian marną podwyżkę. To tylko prosty podział, jest wiele modeli. Tam, gdzie nie ma jasnych reguł awansu, ścieżek kariery, programów zarządzania talentami zwiększa się prawdopodobieństwo, że tej klaustrofobii się nabawisz tkwiąc długo w jednym miejscu. Może lepiej wciśnij przycisk awaryjny, już teraz!Poczucie niskiej wartości i niedocenienia + Utrata wiary i zaufania do kierownictwa
Robisz wszystko jak należy - dobrze, rzetelnie, bez zastrzeżeń. Jesteś w pełni zaangażowany i widzisz efekty swojej pracy. Co z tego, jeśli tylko Ty je dostrzegasz (+1 dla Ciebie), a Twój szef tego nie widzi. Natomiast, gdy wyjątkowo masz gorszy dzień, to w cudowny sposób pracodawcy wyostrza się wzrok i nagle dostrzega każdy Twój błąd - ten błahy, ten nieistotny dla ogółu sprawy! Pracodawca, który zwraca się do pracownika bezosobowo, traktując go jak pionka w swojej biznesowej grze - długo grać w stałym składzie nie będzie. Pensja nie wypłacana na czas, niejasno określony system motywacyjny, umniejszanie roli pracownika dla firmy, to tylko nieliczne czynniki, które obniżają poczucie wartości podwładnych. Taka sytuacja buduje coraz większy dystans w relacji pracodawca (kadra zarządzająca) - pracownik. Pojawia się ograniczone zaufanie oraz poczucie, że wszystko odbywa się kosztem tego drugiego ogniwa w relacji. Ogniwa, które za moment takiej pracy "podziękuje".
Stres wywołany nadmiarem pracy i brakiem równowagiIdea "work-life balance", która powstała na przełomie 70/80 lat XX wieku, jasno mówi o tym, by zachować równowagę pomiędzy życiem osobistym a zawodowym. To ma być zdrowy podział. Wybija godzina 17.00 wyłącz komputer, zamknij zeszyt, popraw krzesło przy biurku i idź do domu. Poza biurem nie myśl o pracy, nie przenoś obowiązków z pracy do domu. Gdy pracodawca utrudnia Ci zachowania owej równowagi, mało tego - sugeruje, że warto jeszcze popracować kilka godzin poza biurem, albo posiedzieć dłużej w pracy kosztem czasu wolnego. Hola, hola! To znak, by zacząć myśleć o sobie.

Przeczytałeś? Bardzo dobrze. Chwilę się zastanów i pamiętaj o tym, że zawsze jest jakieś wyjście, nawet jeśli miałoby ono być awaryjne.
niedziela, 15 marca 2015
AKCJA - INTEGRACJA
Dawno mnie nie było. Z różnych powodów, ale wracam i nadrabiam zaległości :) Z tego miejsca chcę pozdrowić Grzesia, który co jakiś czas "wpadał" na olgarekrutuje niepokojąc się faktem, że ostatnio na blogu panuje cisza. Grzegorzu, nie pytaj skąd to wiem! :)
Wracając do meritum, dumnie pokiwam głową w rytm słów "tak, artykuł już gotowy!" Jakiś czas to trwało, ale warto było czekać. Mam pomysł na następny tekst, a może na dwa następne teksty...
Na temat integracji wypowiedziałam się tutaj: Blog GoldenLine.
Obawiałam się komentarzy pod tekstem, ponieważ nie należę ( jeszcze!) do grona ekspertów i otrzymałam konkretny: "mądre słowa!" - jest dobrze!
Wracając do meritum, dumnie pokiwam głową w rytm słów "tak, artykuł już gotowy!" Jakiś czas to trwało, ale warto było czekać. Mam pomysł na następny tekst, a może na dwa następne teksty...
Na temat integracji wypowiedziałam się tutaj: Blog GoldenLine.
Obawiałam się komentarzy pod tekstem, ponieważ nie należę ( jeszcze!) do grona ekspertów i otrzymałam konkretny: "mądre słowa!" - jest dobrze!
poniedziałek, 16 lutego 2015
Limonkowo!
I doczekałam się! Dzisiaj przywitałam się zespołem CodiLime (spora ta załoga!), zapoznałam się z zadaniami jakie mnie na stanowisku czekają oraz z planami na najbliższy czas. Jest pozytywnie! Dużo nauki przede mną, samo przebywanie z programistami na co dzień jest dla mnie nowym wyzwaniem. Tak, dobrze słyszycie - wyzwaniem! :) Dzień zleciał szybko, intensywnie i dał mi wiele do myślenia, inspirując przy okazji do nowych działań! PS. Dostałam powitalny prezent:)
sobota, 7 lutego 2015
Zapowiedź artykułu - GoldenLine
Zaczęło się od wywiadu, który udzieliłam w ramach Sceny HR (jeden z filarów, na których stoi GoldenLine'owy blog). Stał się on bodźcem do zaproponowania mi współpracy, co tylko mnie cieszy! Z tego miejsca, chcę podziękować zespołowi GoldenLine za to, że zauważył potencjał w moich tekstach!
Jakiś czas temu wysłałam pierwszy artykuł na temat INTEGRACJI W FIRMIE, w którym wypowiadam się z pozycji eksperta. Chociaż to tego ostatniego jeszcze trochę mi brakuję, to starałam się przekazać to, co wiem na temat integracji w sposób przystępny i mam nadzieję - interesujący! Dostałam informację, że powinien ukazać się na przełomie lutego/ marca, czyli niebawem! :)
W artykule znajdziecie wypowiedzi moich serdecznych znajomych, przed którymi branża HR nie kryje żadnych tajemnic. Pozdrawiam Olę, Agnieszkę i Wojtka!
Ja już czekam niecierpliwie... :)
piątek, 6 lutego 2015
"Sukces nigdy nie jest ostateczny. Porażka nigdy nie jest totalna. Liczy się tylko odwaga"
Dzisiaj przypadkowo trafiłam na tytułowy cytat. Swego czasu "popełnił go" Winston Churchill, od dzisiaj stał się jednym z moich ulubionych. Sukces nigdy nie jest ostateczny
Udało się. Nie raz i nie dwa. Powiedz to na głos "to nie przypadek" - po prostu jesteś w tym dobry! Nagle ogarnia Cię uczucie satysfakcji, a w głowie pojawiają się same dobre myśli - nie zaprzestań na tym! Nie zatrzymuj się, pracuj dalej, działaj, nie zwalniaj tempa! Osiągnąłeś sukces w jakiejś kategorii, masz prawo do pewnego odpoczynku, to prawda. Możesz odetchnąć przez moment, ale nie spoczywać na laurach. Pielęgnuj w sobie ZDROWE poczucie, że potrafisz "wyżej, dalej, szybciej"
Porażka nigdy nie jest totalna
To stwierdzenie jest jak solidny łyk zimniej wody w 30 stopniowy upał. Daje nam ulgę i nadzieję na przetrwanie trudnego okresu (tak, metafora nie jest przypadkowa - nie lubię upałów ;-)) Porażki nie są ładne, bardziej przypominają legendarną Bukę*
- można się ich bać
- potrafią wyprowadzić człowieka z równowagi, do której stale dąży
- wprowadzić atmosferę smutku i beznadziejności
Hola, hola - potrafią też człowieka wiele NAUCZYĆ! Porażka to zwiastun tego, że coś poszło nie tak, ale również szansa na to, by w przyszłości nie było podobnych sytuacji. Wyciągajmy wnioski, zapamiętujemy i korzystamy z porażek. Gdyby nie one, to prawdopodobnie nikt nie osiągałby sukcesu. Nauka na własnych błędach, to najlepsza nauka.
Liczy się tylko odwaga
Gdyby nie odwaga, to stalibyśmy w jednym miejscu. To ona popycha nas naprzód, a przede wszystkim na przekór! Na przekór przyzwyczajeniom, wygodnictwu, na przekór naszym obawom. Ludzie prawdziwie odważni charakteryzują się tym, że wciąż próbują i nie słyszą szeptów niedowiarków. Czy się boją? Oczywiście, ale to ich nie powstrzymuje przed osiąganiem wyznaczonych celów, nie blokuje ich, nie zatrzymuje. Znajdź w sobie odwagę, a będziesz w stanie zrobić wiele. Więcej niż możesz sobie teraz wyobrazić!
piątek, 30 stycznia 2015
Zmiany, zmiany, zmiany!
Moi Drodzy,
Temat zmiany pracy towarzyszy mi nieustannie. Codziennie dostaję CV-ki, codziennie rozmawiam z kandydatami na temat ich ambicji, aspiracji i obaw związanych z zatrudnieniem. Sęk w tym, że te zmiany dotyczą Was, nie mnie. Przynajmniej do tej pory. Tak się składa, że z początkiem lutego kończę współpracę z firmą IT CONNECT, a zaczynam przygodę z CodiLime - z firmą, z którą wiążę wiele nadziei.Ba! W końcu spełniam swoje marzenia - HR wewnętrzny, czyli zatrudnianie pracowników do siebie, obserwowanie ich, ocenianie ich rozwoju oraz masa spraw około rekrutacyjnych (bo nie samą rekrutacją żyje człowiek! ;)) to to, co zawsze chciałam robić. A profil firmy CodiLime jest wręcz fascynujący - www.codilime.com (łapcie stronę internetową!). Do zobaczenia/ usłyszenia w przyszłości! :)
Zespołowi IT CONNECT powiem jedno - dziękuję! :)
niedziela, 18 stycznia 2015
Rekruter też człowiek!
"Czas się przygotować"- tak brzmi moja pierwsza myśl, gdy umówiwszy się na spotkanie rekrutacyjne z kandydatem, odkładam słuchawkę telefonu. Być może nie uświadamialiście sobie tego do tej pory, ale rekruterowi ZALEŻY! (a przynajmniej powinno). Żeby nie generalizować, bo być może spotkaliście się z różnymi przedstawicielami świata HR - skupię się na swoich odczuciach oraz dyskretnej obserwacji moich kolegów i koleżanek z pracy.
Tak, my też jesteśmy ludźmi - mamy swoje lepsze i słabe strony oraz lepsze i gorsze dni. Nie, nie chcę nikogo usprawiedliwiać (tym bardziej siebie), aczkolwiek ostudzić pewne oczekiwania w stosunku do postaci rekrutera jako osoby nieomylnej. Wiadomo, są błędy, których się nie wybacza - naganne zachowanie, brak wiedzy (zweryfikowanej) na temat stanowiska, czy ogólne nierozumienie specyfiki branży dla której prowadzona jest rekrutacja.
Tak jak wspomniałam, problemy mogą pojawić wtedy, gdy rekruterowi ZALEŻY (albo zależy zbyt mocno) na tym, żeby :
1) Spotkanie zostało profesjonalnie przeprowadzone.
2) ...
Nie, nie będzie więcej punktów. Ten pierwszy zawiera w sobie wszystko, czyli : prowadzenie ciekawej rozmowy, zadanie trafnych pytań, dobre zaprezentowanie się, pozwolenie kandydatowi na to, by dobrze się poczuł w naszym towarzystwie, sprawienie, żeby spotkanie było efektywne i ( na ile mamy możliwość) konstruktywne. Za mało? Dodaj, co chcesz. Dla każdego za słowem "profesjonalizm" mogą kryć się inne atrybuty.
Jak widzicie, trochę się tego nazbierało :) Prowadzić spotkanie rekrutacyjne, wbrew pozorom, to duża odpowiedzialność, dlatego nie dziwimy się, gdy rekruter przed spotkaniem się przygotowuje (i chwała mu za to!) - czyta dokładnie CV, analizuje pytania, pyta o technologie bardziej doświadczonych, czy znajduje w internecie pomocnicze artykuły.
Co jest najbardziej zabawne (bo dość paradoksalne z punktu widzenia kandydata) - rekruter też się stresuje, ćwiczy głos, ażeby ten przypadkiem mu nie zadrżał, obawia się, że podczas rozmowy nagle zacznie mu burczeć w brzuchu, a na kartce zapisuje niektóre wątki, które powinny się pojawić na rozmowie (bo jeszcze z tego wszystkiego, może stracić pamięć;)) - można by wymieniać w nieskończoność!
Dlatego, Drodzy kandydaci pamiętajcie, że rekruter też człowiek! Być może ta myśl zostanie Wam w głowach na dłużej, przez co zmieni pewne spojrzenie na nas, rekruterów! :)
poniedziałek, 22 grudnia 2014
Grudzień i...Święta!

Zbliżają się Święta Bożego Narodzenia! Szczerze mówiąc uporczywie czekałam na nie cały miesiąc i... doczekałam się! Z tej okazji chciałam Wam złożyć najserdeczniejsze życzenia. Przede wszystkim ciepłych i rodzinnych Świąt! Prawdopodobnie w tym roku nie będzie śniegu, lecz życzę Wam ( i sobie ), by na przekór prognozom pojawiło się trochę białego puchu!
Chciałam
również podziękować za współpracę wszystkim tym, z którymi mam okazję
się kontaktować/ pracować - to była czysta przyjemność! Mam nadzieję, że
nadchodzący rok będzie równie owocny jak 2014!
Na potrzeby firmy napisałam wierszyk. Z przyjemnością dzielę się nim z Wami, przyłączając się do życzeń:
"IT CONNECT - firma znana,
przez Was wszystkich tak lubiana,
śle Świąteczne dziś życzenia: zdrowia, szczęścia i spełnienia!
By Mikołaj - zwany Świętym obdarował wszystkich wokół,
przyniósł Wam to, co najlepsze - WIGILIJNY ŚWIĘTY SPOKÓJ
A zabawa Sylwestrowa niechaj będzie tak udana,
A zabawa Sylwestrowa niechaj będzie tak udana,
że trwać będzie nieustannie - DO BIAŁEGO jak śnieg RANA!"
Co się działo u mnie przez ten miesiąc? Dużo dobrego! Ten miesiąc zdecydowanie mija pod znakiem GoldenLine. Przede wszystkim miałam ogromną przyjemność udzielić wywiadu, w którym podzieliłam się swoim "spojrzeniem" na rekrutacje. Powiem szczerze, że dla mnie to wielkie, pozytywne przeżycie - pierwszy w życiu wywiad! To jest coś! Znajdziecie go na blogu Goldenline, w zakładce Scena HR, o tutaj! :)
Co dalej? Biorąc udział w trzech szkoleniach/ webinarach otrzymałam Certyfikat Profesjonalnego Rekrutera GoldenLine, dzięki czemu od niedawna na moim profilu znajdziecie poniższe oznaczenie. Mała rzecz, a cieszy :)
Nie byłabym sobą, gdybym nie wspomniała o kolejnej, niezwykle ważnej akcji. Już kolejny rok tworzymy SZLACHETNĄ PACZKĘ!
Po raz kolejny udowadniamy, że hasło : "Jeden za wszystkich,
wszyscy za jednego" ma szczególną MOC!
Razem przygotowaliśmy 14 paczek, pełnych jedzenia/ubrań/kosmetyków dla wybranej przez nasz Rodziny. Dzisiaj otrzymaliśmy wiadomość za pośrednictwem wolontariuszy Szlachetnej Paczki od jej członków :
"Pani Ania stwierdziła, że ich darczyńcą
musiał być anioł, nie człowiek, gdyż Paczka przeszła ich najśmielsze
oczekiwania. Cała rodzina nie mogła wyjść z podziwu, że są ludzie tak dobrzy i
czuli na los drugiego człowieka"
Było WARTO wybrać potrzebującą Rodzinę. Było WARTO zaangażować się, zwlec się rano (w sobotę!) z łóżka, tylko po to, by zawieść paczki. Bo WARTO jest POMAGAĆ!
Trzymajcie się ciepło!
Olga
niedziela, 7 grudnia 2014
Czas na krytykę.
"I krytykować trzeba umieć" - ostatnio ta myśl uporczywie krąży mi po głowie. Za dobrą = konstruktywną krytykę będą Ci dziękować, natomiast niewłaściwy komunikat może obrócić się przeciwko Tobie, nawet jeśli nieświadomie zraniłeś/aś drugą osobę. I to jest clue sprawy - krytykować tak, żeby nie bolało, a procentowało na przyszłość. Brzmi banalnie, ale jest to jedna z najtrudniejszych sztuk z zakresu komunikacji interpersonalnej.
W pracy spotykamy się z zadaniami o różnym stopniu trudności. To, co na początku było trudne, po pewnym czasie staje się rutyną, z kolei pojawienie się nowych sytuacji może sprawiać nam trudność. Taka jest kolej rzeczy, której przyświeca idea - rozwój. Uczymy się, mamy na koncie sukcesy, nierzadko te poprzedzane są porażkami i błędami. Gdy następuje konieczność, naturalnym w tym przypadku jest krytyka. Daj Boże, żeby padła z ust osoby obiektywnie patrzącej na sytuacje i aby była konstruktywna, bo w przeciwnym razie będzie jak kłoda u nogi - ciężka, męcząca i ograniczy pewnego rodzaju spontaniczność = spowolni rozwój pracownika.
Jak krytykować, żeby zebrać dobry plon :
Przede wszystkim krytyka powinna być budowana na fundamentach DIALOGU.
Spotykają się osoby, które są najbliżej problemu jaki wystąpił/ uje. Rozmowa w cztery oczy i atmosfera poufności na samym wstępnie może tylko pomóc.
Krytykujesz pracownika ?
- Skup się na jego zachowaniu "tu i teraz", wypominanie nieaktualnych zdarzeń jest nie na miejscu, ponieważ odniesienie do przeszłości może być trudne i/lub nasączone zbędnymi, niepotrzebnymi emocjami. Poza tym, nie poruszaj zbyt wielu spraw, nie mieszaj wątków - przecież nie chcemy być chaotyczni, tylko rzeczowi.
- Pokaż, że masz dobrą intencję. Rozmawiacie po to, żeby sobie nawzajem pomóc. To takie ludzkie, prawda? Właśnie, nie zapominaj o życzliwości. Nie jesteśmy robotami, które oschle przekazują negatywny komunikat, bądźmy partnerami, a przepracowanie trudnych sytuacji przyniesie obustronną satysfakcje.
- Pamiętaj o zasadzie win- win. Nie pozostawiaj pracownika z uczuciem przegranej, nie kreuj siebie jako zwycięzcy. Przecież Ty też nie jesteś ideałem, jak każdy z nas. Pozwalasz sobie na krytykę, żeby w konsekwencji osoba zauważyła swoje błędy, jednocześnie wiedząc, że może je poprawić - rozwinąć się. Remis, są tylko zwycięzcy.
- Krytykuj z pomysłem! Mówiąc, że pracownik robi coś źle, pamiętaj o wskazówkach, które pozwolą mu unikać podobnych sytuacji w przyszłości. Podpowiadaj, delikatnie sugeruj. Nie posługuj się bardzo ubogą w treść wiadomością - "to jest problem, nie wiem jak Ci pomóc" To tylko pogrąża pracownika w bezradności -"skoro nikt nie wie jak mi pomóc, to ja tym bardziej" A każdy z nas wie, że nie ma sytuacji bez wyjścia.
- Nie zapominaj o pochwałach. Przecież mamy przed sobą pracownika, który ma również mocne strony. Mówisz, co robi źle - powiedz, co robi dobrze. Takie informacje są równie ważne i zostają na długo w głowie. Dodatkowo, pomagają pracownikowi przyswoić komunikat oraz uświadomić sobie, że "skoro tyle rzeczy potrafię, to znajdę w sobie potencjał, żeby poprawić to i tamto"
Tak, PRZYGOTUJ SIĘ zanim kogoś skrytykujesz.
Krytykujesz pracownika ?
- Skup się na jego zachowaniu "tu i teraz", wypominanie nieaktualnych zdarzeń jest nie na miejscu, ponieważ odniesienie do przeszłości może być trudne i/lub nasączone zbędnymi, niepotrzebnymi emocjami. Poza tym, nie poruszaj zbyt wielu spraw, nie mieszaj wątków - przecież nie chcemy być chaotyczni, tylko rzeczowi.
- Pokaż, że masz dobrą intencję. Rozmawiacie po to, żeby sobie nawzajem pomóc. To takie ludzkie, prawda? Właśnie, nie zapominaj o życzliwości. Nie jesteśmy robotami, które oschle przekazują negatywny komunikat, bądźmy partnerami, a przepracowanie trudnych sytuacji przyniesie obustronną satysfakcje.
- Pamiętaj o zasadzie win- win. Nie pozostawiaj pracownika z uczuciem przegranej, nie kreuj siebie jako zwycięzcy. Przecież Ty też nie jesteś ideałem, jak każdy z nas. Pozwalasz sobie na krytykę, żeby w konsekwencji osoba zauważyła swoje błędy, jednocześnie wiedząc, że może je poprawić - rozwinąć się. Remis, są tylko zwycięzcy.
- Krytykuj z pomysłem! Mówiąc, że pracownik robi coś źle, pamiętaj o wskazówkach, które pozwolą mu unikać podobnych sytuacji w przyszłości. Podpowiadaj, delikatnie sugeruj. Nie posługuj się bardzo ubogą w treść wiadomością - "to jest problem, nie wiem jak Ci pomóc" To tylko pogrąża pracownika w bezradności -"skoro nikt nie wie jak mi pomóc, to ja tym bardziej" A każdy z nas wie, że nie ma sytuacji bez wyjścia.
- Nie zapominaj o pochwałach. Przecież mamy przed sobą pracownika, który ma również mocne strony. Mówisz, co robi źle - powiedz, co robi dobrze. Takie informacje są równie ważne i zostają na długo w głowie. Dodatkowo, pomagają pracownikowi przyswoić komunikat oraz uświadomić sobie, że "skoro tyle rzeczy potrafię, to znajdę w sobie potencjał, żeby poprawić to i tamto"
Tak, PRZYGOTUJ SIĘ zanim kogoś skrytykujesz.
środa, 26 listopada 2014
Dzieje się, dzieje!
Ten miesiąc jest krótki, aczkolwiek bardzo intensywny - przynajmniej dla mnie! :) Powoli listopad dobiega końca, więc czas zdać relacje. Przez pewien czas testowałam nowe narzędzie rekrutacyjne, znane bardziej zagranicą niż w Polsce. To wiązało się ze rozmowami z osobami zza oceanu, z testowaniem narzędzia pod kątem użyteczności dla firmy. Dotykałam czegoś, czego niewielu rekruterów ma okazje poznać - to jest coś! Dodatkowo, zostałam mianowana administratorem profilu firmy IT CONNECT, z czego jestem bardzo zadowolona i będę robić wiele, żeby nasza firma była bardziej widoczna w sieci LinkedIn. A'propo! Dzisiaj dostałam upominek od firmy, paczka z Dublina.
Na zdjęciu widzicie zeszyt i torbę, resztę drobiazgów rozdałam :)
Na początku grudnia mamy również imprezę Mikołajkową dla naszych pracowników oraz współpracowników. Będę po raz pierwszy uczestniczyła w takim wydarzeniu i już nie mogę się doczekać! Oczywiście, zareaguje odpowiednim postem, w którym opowiem jak było i czy warto się integrować w taki sposób! :)
czwartek, 20 listopada 2014
W wolnej chwili w pracy ;)
Na rysunku uwieczniłam naszą Senior HR Manager at IT CONNECT Sp. z o.o - Aleksandrę Kastę - Pyz.
I w pracy powinno znaleźć się miejsce na odrobinę zabawy ;)
I w pracy powinno znaleźć się miejsce na odrobinę zabawy ;)
piątek, 14 listopada 2014
Kandydatów myśli złote.
Drodzy użytkownicy Goldenline oraz LinkedIn, będzie to post nieskończony, bo otwarty na Wasze pomysły, które mam zamiar systematycznie wklejać. Nie chodzi mi o linijki kodu, nie mam na myśli fragmentów zadań jakie wykonujecie, a raczej o cytaty jakie umieszczacie na swoich profilach - zazwyczaj w miejscu przeznaczonym na podsumowanie zawodowe. Te "złote myśli" odzwierciedlają Wasze nastawienie do pracy, cele oraz idee. Co najważniejsze często ocieplają Wasz wizerunek. Potrafią być poważne i bardzo zabawne - są po prostu Wasze :)
Te, które przykuły moją uwagę na ten moment :
- The only time "success" comes before "work" is in the dictionary!
- Jeśli przechodzisz piekło, idź dalej :)
- Doświadczenie jest czymś, co zdobywasz wtedy, gdy przestajesz już tego potrzebować
- Nie ma rzeczy niemożliwych, są tylko czasochłonne
- Czas wygrać swój mecz
- The right man in the right place
- Nie ważne ile masz pomysłów, ważne ile z nich realizujesz. Szanuje ludzi wspinając się w górę, bo mogę ich spotkać spadając w dół
- Nie każdy musi być artystą ;)
- Nie lubię wegetarian, bo zżerają pokarm mojemu pokarmowi!
wtorek, 28 października 2014
2x Targi Pracy - część druga.
18.10.2014r. Kariera IT: Targi Pracy. Lokalizacja: Stadion Narodowy w Warszawie
Tutaj sprawa wyglądała zgoła inaczej. Na Targach Pracy pojawiło się wiele firm, lecz branża informatyczna była tą przewodnią. Sama nazwa "Kariera IT" była dedykacją dla konkretnych osób. Co więcej, żeby otrzymać status gościa, należało uprzednio się zarejestrować przez internet, na podstawie czego wyrabiane były pewnego rodzaju przepustki dla tych, którzy chcieli się na takich Targach pojawić. W związku z czym, przychodzili ci przygotowani, którym przyświecał konkretny cel. I o to właśnie chodzi! Pojawiało się wiele osób. Być może ilościowo nie przebiły poprzednich, środowych Targów, natomiast atmosfera jaka towarzyszyła była spokojna, co pozwalało na lepszy kontakt z osobami zainteresowanymi rozmową. Upominki nie zniknęły w błyskawicznym tempie. W międzyczasie prowadzone były warsztaty, które pozwalały wystawcom na chwilę odpoczynku przy kawie/ herbacie/ ciastku. Dodatkowo, pojawiały się atrakcje typu drukarka 3D i jej zaskakujące wytwory. Fajnie było popatrzeć na coś, o czym wielokrotnie się rozmawiało w domu*. Firmy nie tylko szukały osób zajmujących się " czystym" software'm, ale i osoby specjalizujące się w stronę bardziej hardware'owej, np. elektronicy mieli szanse zostawić swoje CV. Uważam, że jest to pewna wartość ( podejrzewając po cichu, że niedługo zapotrzebowanie na te profile diametralnie wzrośnie ). Udało się zgromadzić parę kontaktów, które być może zaowocują w przyszłości - jest spora szansa.
Ogólnie rzecz biorąc, te Targi uznaję za bardziej udane. Chociaż uważam, że uczestnictwo w takich wydarzeniach to wartość dodana, zarówno dla gości jak i dla wystawców. Jest to pewnego rodzaju pretekst do zestawienia wyobrażeń z rzeczywistością. Daje możliwość poznania nie tylko siebie w takiej konfrontacji, jak i jest doskonałym polem do obserwacji konkurencji - firm o podobnych profilach, zapotrzebowaniach, polityce. Do porównania się. Do wyciągnięcia wniosków. A w końcu do nauki czegoś nowego! :)
* Piotruś :)
2x Targi Pracy - część pierwsza.
Jakiś czas temu otrzymałam w pracy komunikat: "Dlaczego ostatnio nie ma nowych postów na blogu?! Sprawdzam go regularnie!". Podobny tekst obił mi się o uszy nieraz i padł nie tylko z ust jednej osoby*, dlatego rehabilituję się poniższym postem, do którego w ramach skruchy dodam garść zdjęć dokumentujących wydarzenia, w których miałam okazje brać udział.
Targi pracy to coraz częściej organizowane eventy, podczas których pracodawcy wychodzą naprzeciw potencjalnym pracownikom. To jest pewnego rodzaju ukłon w stronę osób starających się o pracę, a przy okazji możliwość prezentacji własnej marki w jej pełnej krasie! Pełno wystawców, którzy czuwają w swoich strefach, uśmiechając się i zachęcając do rozmów. Mnóstwo tych, którzy przychodzą mając nadzieję na znalezienie czegoś dla siebie. I jeszcze te słodkości na talerzach (klasyka - krówki z logo firmy), smycze i maskotki. Ha! Te upominki potrafią przyciągnąć niejedną osobę do stoliczka. Ogólnie rzecz biorąc, sama koncepcja Targów Pracy jest jak najbardziej trafiona, w teorii jest to genialny pomysł, gdzie finalnie wszyscy powinni być zadowoleni :- wystawca, bo mógł zebrać wiele kontaktów, które w przyszłości zaowocują
- goście, którzy mieli okazje zbliżyć się do potencjalnych pracodawców, mogli brać udział w wielu warsztatach ( które są dodatkową atrakcją )
W praktyce niestety potrafi być różnie. Jak to wygląda po drugiej stronie stolika? W październiku miałam okazje być na dwóch takich wydarzeniach. Pozwólcie, że je zestawie i porównam.
15.10.2014r. Targi Pracy i Przedsiębiorczości. Lokalizacja: Pałac Kultury i Nauki w Warszawie
Na tych Targach wystawiało się wiele firm. Pamiętam ten wachlarz branż : od spożywczej, przez finansową, po turystyczną. Gdzieś wyłoniła się agencja rekrutacyjna - jedna, druga, trzecia. No i my, outsourcing. Różnorodność w pełnym tego słowa znaczeniu. Uderzyło mnie to, że zanim zdążyliśmy się rozłożyć z całym sprzętem (monitor z prezentacją, rozwieszenie plakatów, organizacja przestrzeni dla nas) w błyskawicznym tempie zniknęły wszystkie cukierki, długopisy oraz smycze. Nie miałabym żadnych wątpliwości, ponieważ z założenia są to upominki dla gości, gdyby nie sposób w jaki zostały " porwane" - bez powitania, chwili rozmowy, bez spojrzenia na ogłoszenia jakie położyliśmy na blacie. Po prostu, po chamsku. To było wydarzenie, na które goście nie musieli się wcześniej rejestrować i mogli pojawić się ludzie z przysłowiowej "ulicy" - nieprzygotowani, niedoinformowani, niepotrafiący się odnaleźć. Nie mówię, że wszyscy uczestnicy wpisywali się w powyższy profil, ale wiele osób sprawiało takie wrażenie. Tak, udało się porozmawiać z tymi, którzy rzeczywiście zainteresowani byli zmianą pracy, ze studentami szukającymi praktyk ( dla Was mamy fajne propozycje stażu! ), bądź z osobami chcącymi zasięgnąć porad w kwestiach zawodowych, np. przekwalifikowania się. Proporcje były okrutne - tych drugich pojawiło się zdecydowanie mniej niż pierwszych. Branża IT nie była tą dominującą, nie oszukujmy się - nie znalazła miejsca nawet na podium. Te Targi miały swoje plusy i minusy. Do pierwszych należy fakt, że to moje pierwsze Targi Pracy z firmą IT Connect (lecz nie pierwsze w ogóle), pozytywne nastawienie do działania oraz szczodre prezenty od organizatorów dla wszystkich wystawców ;)
Pozwólcie, że następny post poświecę drugim Targom Pracy na których byłam. Do zobaczenia za chwilę przy następnej notce! :)
*to dobre miejsce na serdeczne pozdrowienia, które ślę w stronę Agnieszki i Aleksandrosa :)
Subskrybuj:
Posty (Atom)












