Wyjście awaryjne.

Hamlet trzymając w dłoni czaszkę, wpada w głęboką zadumę. Nasz bohater posiłkuje się słowami Szekspira "być albo nie być - oto jest pytanie" Scena, którą macie przed oczami, jest klasyką gatunku. Zatrzymaj się przy słowie: KLASYKA.

Dzisiaj temat jaki poruszę należy do tych "niewygodnych", bo wielu z nas już miało/ będzie mieć (oby nie!) do czynienia z podobną zadumą w kontekście pracy, a ściślej: ewentualnej rezygnacji z obecnego stanowiska. Współczesny Hamlet, to pracownik, który trzymając w ręku długopis zaczyna się zastanawiać - zostać czy odejść, składać wypowiedzenie czy dać jeszcze szansę danemu miejscu. Brzmi dramatycznie, ale to nie powinno dziwić , bo to KLASYKA (czyt. pewien standard na arenie decyzji związanych z pracą). Przyjrzyjmy się sytuacjom, w których złożenie wypowiedzenia będzie słuszną decyzją. Taką, która wbrew pozorom, nie pozwoli nam zboczyć z trasy (kierunek: kariera!), tylko będziemy mieć okazję do wrócenia na właściwe tory.

Przeglądając literaturę natchnęłam się na książkę eksperta rynku pracy Leigh'a Branham'a, który w swojej książce "7 prawdziwych powodów odchodzenia z pracy" zamieszcza ciekawe spostrzeżenia, popełnia wnioski, które wydają się być tak trafione, że nie mogłam przejść obok nich obojętnie.

Pracowniku, apeluję do Ciebie! Przeczytaj uważnie poniższy tekst, zastanów się, czy w Twoim przypadku "być albo nie być" niezmiennie kończy się znakiem zapytania, a może przestaje być pytaniem, a zaczyna być gotową odpowiedzią.

Niespełnione oczekiwania 

Koleżanki i Koledzy Rekruterzy, bądźcie ostrożni! Pewnie każdy się zgodzi z tym, że rekrutacja ma w sobie elementy sprzedaży. Nie da się tego ukryć, ani od tego uciec. Powinniśmy przedstawiać firmę/projekty w atrakcyjny, zachęcający sposób. Dopóki to, co mówicie jest zgodne z rzeczywistością, to możecie spać spokojnie. W momencie, gdy mijacie się z prawdą, a witacie z bujną wyobraźnią, bądźcie przygotowani na ewentualne konsekwencje. Nie stawiaj jako pewnik tego, co widnieje na długiej liście pt. PLANY NA PRZYSZŁOŚĆ. Jeśli nie wiesz jak dokładnie wyglądają benefity jakie oferuje Twoja firma - dowiedz się tego, bądź pewny, nie spekuluj! Jeśli nie jesteś czegoś pewny, powiedz to wprost, obiecując przy tym, że kandydat otrzyma odpowiedz.. Dlaczego to jest takie ważne? Ponieważ mamy do czynienia z drugim człowiekiem, który jest na wrażliwym etapie "zmiany", gdzie wszystkie komunikaty rozbudzają tylko oczekiwania jakie rysują się przed obecnym pracodawcą. Pierwsze dni/ miesiące weryfikują to, co było zgodne z prawdą, a co było tylko pobożnym życzeniem Rekrutera, który robił wszystko, by tego pracownika zdobyć. Ale co z tego, jeśli prawdopodobnie tego pracownika nie zdoła utrzymać...

Niedopasowanie cech i umiejętności pracownika do stanowiska 
Jaka to ironia losu! Ten punkt, podobnie jak poprzedni, w głównej mierze dotyczy jakości prowadzonego procesu rekrutacji. Czy zweryfikowaliśmy/ lub na ile zweryfikowaliśmy pożądane przez nas w kontekście stanowiska, uwzględniając strukturę firmy, jej zasady funkcjonowania, ducha w jakim prowadzony jest projekt, do którego dany kandydat powinien trafić. No właśnie, czy powinien? To fundamentalne pytanie. Inna sytuacja: pracownik chwilowo lub permanentnie przyjmuje obowiązki innego pracownika (którego dopadł urlop/zwolnienie lekarskie/urlop macierzyński/ dobrowolne odejście z pracy bądź zwolnienie itp.). Tutaj jest mowa o zadaniach, które balansują na granicy kompetencji pracownika bądź poza wystają poza tę granicę. Pracownik nie jest predysponowany do danych obowiązków, dlatego musi się nauczyć (ale czy się nauczy?): radzenia sobie w sytuacjach, które były mu do tej pory nieznane, wyćwiczenia sobie pewnych zachowań, cierpliwości itp. Taka sytuacja może pogłębia poczucie dyskomfortu, frustracji.

Słaby coaching i brak informacji zwrotnej
Informacja zwrotna, oj! Niezbędny element, by się czegoś nauczyć/ zrozumieć/ z czymś oswoić. Gdy w pracy nie mamy żadnej REAKCJI na naszą AKCJE (pracę, aktywność), to powoli tracimy sens wykonywanej przez nas pracy, a nasze poczucie sprawczości maleje. Po pewnym czasie tracimy pewnego rodzaju kontrolę nad wykonywanymi zadaniami,  nasza ocena siebie jako pracownika staje się jeszcze bardziej subiektywna, przez co jest niemiarodajna. Informacja zwrotna też powinna być komunikowana w odpowiedni sposób, by nie była krzywdząca, a pomocna.
Zbyt małe szanse rozwoju zawodowego i awansu
Wchodzisz do windy. Wciskasz guzik z numerem poziomu, na którym chciałbyś się znaleźć, myślisz sobie: "chcę jechać na górę, chcę zobaczyć ten widok na miasto". Winda rusza. I nagle... zacina się, zatrzymuje! O nie! Przecież chcesz się dostać na górę, a zatrzymałeś się między piętrami. Sam wiesz, że długo nie wytrzymasz w takim stanie, co gorsza - powoli tracisz dech w piersiach, a Twoje serce zaczyna bić szybko, niestarannie. Jak dobrze, że nie masz klaustrofobii... Podobnie dzieje się w momencie, gdy okazuje się, że szanse na rozwój zawodowy mają status: złudna nadzieja. Pięcie się po szczeblach kariery, to jedna wielka farsa, gdy nagle zdajesz sobie sprawę, że wyższe stanowiska są już dawno "zarezerwowane", na długo. A firma, w której pracujesz jest niewielka - zajmujesz się wszystkim, nie specjalizując się w niczym (- ścieżki kariery, a co to takiego?) lub jest to wielka korporacja, gdzie możesz się specjalizować, ale by awansować musisz spełnić szereg wymagań jakie stawia pracodawca, oferując w zamian marną podwyżkę. To tylko prosty podział, jest wiele modeli. Tam, gdzie nie ma jasnych reguł awansu, ścieżek kariery, programów zarządzania talentami zwiększa się prawdopodobieństwo, że tej klaustrofobii się nabawisz tkwiąc długo w jednym miejscu. Może lepiej wciśnij przycisk awaryjny, już teraz!
Poczucie niskiej wartości i niedocenienia +  Utrata wiary i zaufania do kierownictwa

Robisz wszystko jak należy - dobrze, rzetelnie, bez zastrzeżeń. Jesteś w pełni zaangażowany i widzisz efekty swojej pracy. Co z tego, jeśli tylko Ty je dostrzegasz (+1 dla Ciebie), a Twój szef tego nie widzi. Natomiast, gdy wyjątkowo masz gorszy dzień, to w cudowny sposób pracodawcy wyostrza się wzrok i nagle dostrzega każdy Twój błąd - ten błahy, ten nieistotny dla ogółu sprawy! Pracodawca, który zwraca się do pracownika bezosobowo, traktując go jak pionka w swojej biznesowej grze - długo grać w stałym składzie nie będzie. Pensja nie wypłacana na czas, niejasno określony system motywacyjny, umniejszanie roli pracownika dla firmy, to tylko nieliczne czynniki, które obniżają poczucie wartości podwładnych. Taka sytuacja buduje coraz większy dystans w relacji pracodawca (kadra zarządzająca) - pracownik. Pojawia się ograniczone zaufanie oraz poczucie, że wszystko odbywa się kosztem tego drugiego ogniwa w relacji. Ogniwa, które za moment takiej pracy "podziękuje".

Stres wywołany nadmiarem pracy i brakiem równowagi

Idea "work-life balance", która powstała na przełomie 70/80 lat XX wieku, jasno mówi o tym, by zachować równowagę pomiędzy życiem osobistym a zawodowym. To ma być zdrowy podział. Wybija godzina 17.00 wyłącz komputer, zamknij zeszyt, popraw krzesło przy biurku i idź do domu. Poza biurem nie myśl o pracy, nie przenoś obowiązków z pracy do domu. Gdy pracodawca utrudnia Ci zachowania owej równowagi, mało tego -  sugeruje, że warto jeszcze popracować kilka godzin poza biurem, albo posiedzieć dłużej w pracy kosztem czasu wolnego. Hola, hola! To znak, by zacząć myśleć o sobie.


Przeczytałeś? Bardzo dobrze. Chwilę się zastanów i pamiętaj o tym, że zawsze jest jakieś wyjście, nawet jeśli miałoby ono być awaryjne.

AKCJA - INTEGRACJA

Dawno mnie nie było. Z różnych powodów, ale wracam i nadrabiam zaległości :) Z tego miejsca chcę pozdrowić Grzesia, który co jakiś czas "wpadał" na olgarekrutuje niepokojąc się faktem, że ostatnio na blogu panuje cisza. Grzegorzu, nie pytaj skąd to wiem! :)

Wracając do meritum, dumnie pokiwam głową w rytm słów "tak, artykuł już gotowy!" Jakiś czas to trwało, ale warto było czekać. Mam pomysł na następny tekst, a może na dwa następne teksty...


Na temat integracji wypowiedziałam się tutaj: Blog GoldenLine.
Obawiałam się komentarzy pod tekstem, ponieważ nie należę ( jeszcze!) do grona ekspertów i otrzymałam konkretny: "mądre słowa!" - jest dobrze!

Limonkowo!

I doczekałam się! Dzisiaj przywitałam się zespołem CodiLime (spora ta załoga!), zapoznałam się z zadaniami jakie mnie na stanowisku czekają oraz z planami na najbliższy czas. Jest pozytywnie! Dużo nauki przede mną, samo przebywanie z programistami na co dzień jest dla mnie nowym wyzwaniem. Tak, dobrze słyszycie - wyzwaniem! :) Dzień zleciał szybko, intensywnie i dał mi wiele do myślenia, inspirując przy okazji do nowych działań!

PS. Dostałam powitalny prezent:)

Zapowiedź artykułu - GoldenLine

Zaczęło się od wywiadu, który udzieliłam w ramach Sceny HR (jeden z filarów, na których stoi GoldenLine'owy blog). Stał się on  bodźcem do zaproponowania mi współpracy, co tylko mnie cieszy! Z tego miejsca, chcę podziękować zespołowi GoldenLine za to, że zauważył potencjał w moich tekstach!

Jakiś czas temu wysłałam pierwszy artykuł na temat INTEGRACJI W FIRMIE, w którym wypowiadam się z pozycji eksperta. Chociaż to tego ostatniego jeszcze trochę mi brakuję, to starałam się przekazać to, co wiem na temat integracji w sposób przystępny i mam nadzieję - interesujący! Dostałam informację, że powinien ukazać się na przełomie lutego/ marca, czyli niebawem! :)

W artykule znajdziecie wypowiedzi moich serdecznych znajomych, przed którymi branża HR nie kryje żadnych tajemnic. Pozdrawiam Olę, Agnieszkę i Wojtka! 

Ja już czekam niecierpliwie... :)

"Sukces nigdy nie jest ostateczny. Porażka nigdy nie jest totalna. Liczy się tylko odwaga"

Dzisiaj przypadkowo trafiłam na tytułowy cytat. Swego czasu "popełnił go" Winston Churchill, od dzisiaj stał się jednym z moich ulubionych. 

Sukces nigdy nie jest ostateczny

Udało się. Nie raz i nie dwa. Powiedz to na głos  "to nie przypadek" - po prostu jesteś w tym dobry! Nagle ogarnia Cię uczucie satysfakcji, a w głowie pojawiają się same dobre myśli - nie zaprzestań na tym! Nie zatrzymuj się, pracuj dalej, działaj, nie zwalniaj tempa! Osiągnąłeś sukces w jakiejś kategorii, masz prawo do pewnego odpoczynku, to prawda. Możesz odetchnąć przez moment, ale nie spoczywać na laurach. Pielęgnuj w sobie ZDROWE poczucie, że potrafisz "wyżej, dalej, szybciej"

Porażka nigdy nie jest totalna

To stwierdzenie jest jak solidny łyk zimniej wody w 30 stopniowy upał. Daje nam ulgę i nadzieję na przetrwanie trudnego okresu (tak, metafora nie jest przypadkowa - nie lubię upałów ;-)) Porażki nie są ładne, bardziej przypominają legendarną Bukę*

- można się ich bać 

- potrafią wyprowadzić człowieka z równowagi, do której stale dąży

- wprowadzić atmosferę smutku i beznadziejności

Hola, hola - potrafią też człowieka wiele NAUCZYĆ! Porażka to zwiastun tego, że coś poszło nie tak, ale również szansa na to, by w przyszłości nie było podobnych sytuacji. Wyciągajmy wnioski, zapamiętujemy i korzystamy z porażek. Gdyby nie one, to prawdopodobnie nikt nie osiągałby sukcesu. Nauka na własnych błędach, to najlepsza nauka.

Liczy się tylko odwaga 

Gdyby nie odwaga, to stalibyśmy w jednym miejscu. To ona popycha nas naprzód, a przede wszystkim na przekór! Na przekór przyzwyczajeniom, wygodnictwu, na przekór naszym obawom. Ludzie prawdziwie odważni charakteryzują się tym, że wciąż próbują i nie słyszą szeptów niedowiarków. Czy się boją? Oczywiście, ale to ich nie powstrzymuje przed osiąganiem wyznaczonych celów, nie blokuje ich, nie zatrzymuje. Znajdź w sobie odwagę, a będziesz w stanie zrobić wiele. Więcej niż możesz sobie teraz wyobrazić!

* a Bukę da się lubić! :)

Zmiany, zmiany, zmiany!

Moi Drodzy,

Temat zmiany pracy towarzyszy mi nieustannie. Codziennie dostaję CV-ki, codziennie rozmawiam z kandydatami na temat ich ambicji, aspiracji i obaw związanych z zatrudnieniem. Sęk w tym, że te zmiany dotyczą Was, nie mnie. Przynajmniej do tej pory. Tak się składa, że z początkiem lutego kończę współpracę z firmą IT CONNECT, a zaczynam przygodę z CodiLime - z firmą, z którą wiążę wiele nadziei.Ba! W końcu spełniam swoje marzenia - HR wewnętrzny, czyli zatrudnianie pracowników do siebie, obserwowanie ich, ocenianie ich rozwoju oraz masa spraw około rekrutacyjnych (bo nie samą rekrutacją żyje człowiek! ;)) to to, co zawsze chciałam robić. A profil firmy CodiLime jest wręcz fascynujący - www.codilime.com (łapcie stronę internetową!). Do zobaczenia/ usłyszenia w przyszłości! :)

Zespołowi IT CONNECT powiem jedno - dziękuję! :)

Rekruter też człowiek!

"Czas się przygotować"- tak brzmi moja pierwsza myśl, gdy umówiwszy się na spotkanie rekrutacyjne z kandydatem, odkładam słuchawkę telefonu. Być może nie uświadamialiście sobie tego do tej pory, ale rekruterowi ZALEŻY! (a przynajmniej powinno). Żeby nie generalizować, bo być może spotkaliście się z różnymi przedstawicielami świata HR - skupię się na swoich odczuciach oraz dyskretnej obserwacji moich kolegów i koleżanek z pracy.

Tak, my też jesteśmy ludźmi - mamy swoje lepsze i słabe strony oraz lepsze i gorsze dni. Nie, nie chcę nikogo usprawiedliwiać (tym bardziej siebie), aczkolwiek ostudzić pewne oczekiwania w stosunku do postaci rekrutera jako osoby nieomylnej. Wiadomo, są błędy, których się nie wybacza - naganne zachowanie, brak wiedzy (zweryfikowanej) na temat stanowiska, czy ogólne nierozumienie specyfiki branży dla której prowadzona jest rekrutacja. 

Tak jak wspomniałam, problemy mogą pojawić wtedy, gdy rekruterowi ZALEŻY (albo zależy zbyt mocno) na tym, żeby :

1) Spotkanie zostało profesjonalnie przeprowadzone. 

2) ...

Nie, nie będzie więcej punktów. Ten pierwszy zawiera w sobie wszystko, czyli : prowadzenie ciekawej rozmowy, zadanie trafnych pytań, dobre zaprezentowanie się, pozwolenie kandydatowi na to, by dobrze się poczuł w naszym towarzystwie, sprawienie, żeby spotkanie było efektywne i ( na ile mamy możliwość) konstruktywne. Za mało? Dodaj, co chcesz. Dla każdego za słowem "profesjonalizm" mogą kryć się inne atrybuty. 

Jak widzicie, trochę się tego nazbierało :) Prowadzić spotkanie rekrutacyjne, wbrew pozorom, to duża odpowiedzialność, dlatego nie dziwimy się, gdy rekruter przed spotkaniem się przygotowuje (i chwała mu za to!) - czyta dokładnie CV, analizuje pytania, pyta o technologie bardziej doświadczonych, czy znajduje w internecie pomocnicze artykuły. 

Co jest najbardziej zabawne (bo dość paradoksalne z punktu widzenia kandydata) - rekruter też się stresuje, ćwiczy głos, ażeby ten przypadkiem mu nie zadrżał, obawia się, że podczas rozmowy nagle zacznie mu burczeć w brzuchu, a na kartce zapisuje niektóre wątki, które powinny się pojawić na rozmowie (bo jeszcze z tego wszystkiego, może stracić pamięć;)) - można by wymieniać w nieskończoność! 

Dlatego, Drodzy kandydaci pamiętajcie, że rekruter też człowiek! Być może ta myśl zostanie Wam w głowach na dłużej, przez co zmieni pewne spojrzenie na nas, rekruterów! :)

Grudzień i...Święta!

Zbliżają się Święta Bożego Narodzenia! Szczerze mówiąc uporczywie czekałam na nie cały miesiąc i... doczekałam się! Z tej okazji chciałam Wam złożyć najserdeczniejsze życzenia. Przede wszystkim ciepłych i rodzinnych Świąt! Prawdopodobnie w tym roku nie będzie śniegu, lecz życzę Wam ( i sobie ), by na przekór prognozom pojawiło się trochę białego puchu!

Chciałam również podziękować za współpracę wszystkim tym, z którymi mam okazję się kontaktować/ pracować - to była czysta przyjemność! Mam nadzieję, że nadchodzący rok będzie równie owocny jak 2014! 

Na potrzeby firmy napisałam wierszyk. Z przyjemnością dzielę się nim z Wami, przyłączając się do życzeń:

                                                  
                                                   
"IT CONNECT - firma znana,
przez Was wszystkich tak lubiana,
śle Świąteczne dziś życzenia: zdrowia, szczęścia i spełnienia!
By Mikołaj - zwany Świętym obdarował wszystkich wokół, 

przyniósł Wam to, co najlepsze - WIGILIJNY ŚWIĘTY SPOKÓJ
A zabawa Sylwestrowa niechaj będzie tak udana, 

że trwać będzie nieustannie - DO BIAŁEGO jak śnieg RANA!"

Co się działo u mnie przez ten miesiąc? Dużo dobrego! Ten miesiąc zdecydowanie mija pod znakiem GoldenLine. Przede wszystkim miałam ogromną przyjemność udzielić wywiadu, w którym podzieliłam się swoim "spojrzeniem" na rekrutacje. Powiem szczerze, że dla mnie to wielkie, pozytywne przeżycie - pierwszy w życiu wywiad! To jest coś!  Znajdziecie go na blogu Goldenline, w zakładce Scena HR, o tutaj! :) 

Co dalej? Biorąc udział w trzech szkoleniach/ webinarach otrzymałam Certyfikat Profesjonalnego Rekrutera GoldenLine, dzięki czemu od niedawna na moim profilu znajdziecie poniższe oznaczenie. Mała rzecz, a cieszy :)

Nie byłabym sobą, gdybym nie wspomniała o kolejnej, niezwykle ważnej akcji.  Już kolejny rok tworzymy SZLACHETNĄ PACZKĘ! 

Po raz kolejny udowadniamy, że hasło : "Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego" ma szczególną MOC!

Razem przygotowaliśmy 14 paczek, pełnych jedzenia/ubrań/kosmetyków dla wybranej przez nasz Rodziny. Dzisiaj otrzymaliśmy wiadomość za pośrednictwem wolontariuszy Szlachetnej Paczki od jej członków : 

"Pani Ania stwierdziła, że ich darczyńcą musiał być anioł, nie człowiek, gdyż Paczka przeszła ich najśmielsze oczekiwania. Cała rodzina nie mogła wyjść z podziwu, że są ludzie tak dobrzy i czuli na los drugiego człowieka"

Było WARTO wybrać potrzebującą Rodzinę. Było WARTO zaangażować się, zwlec się rano (w sobotę!) z łóżka, tylko po to, by zawieść paczki. Bo WARTO jest POMAGAĆ!

  Trzymajcie się ciepło! 

Olga

Czas na krytykę.

"I krytykować trzeba umieć" - ostatnio ta myśl uporczywie krąży mi po głowie. Za dobrą = konstruktywną krytykę będą Ci dziękować, natomiast  niewłaściwy komunikat może obrócić się przeciwko Tobie, nawet jeśli nieświadomie zraniłeś/aś drugą osobę. I to jest clue sprawy - krytykować tak, żeby nie bolało, a procentowało na przyszłość. Brzmi banalnie, ale jest to jedna z najtrudniejszych sztuk z zakresu komunikacji interpersonalnej.

W pracy spotykamy się z zadaniami o różnym stopniu trudności. To, co na początku było trudne, po pewnym czasie staje się rutyną, z kolei pojawienie się nowych sytuacji może sprawiać nam trudność. Taka jest kolej rzeczy, której przyświeca idea - rozwój. Uczymy się, mamy na koncie sukcesy, nierzadko te poprzedzane są porażkami i błędami. Gdy następuje konieczność, naturalnym w tym przypadku jest krytyka. Daj Boże, żeby padła z ust osoby obiektywnie patrzącej na sytuacje i aby była konstruktywna, bo w przeciwnym razie będzie jak kłoda u nogi - ciężka, męcząca i ograniczy pewnego rodzaju spontaniczność = spowolni rozwój pracownika. 

Jak krytykować, żeby zebrać dobry plon :

Przede wszystkim krytyka powinna być budowana na fundamentach DIALOGU.

Spotykają się osoby, które są najbliżej problemu jaki wystąpił/ uje. Rozmowa w cztery oczy i atmosfera poufności na samym wstępnie może tylko pomóc.

Krytykujesz pracownika ?

- Skup się na jego zachowaniu "tu i teraz", wypominanie nieaktualnych zdarzeń jest nie na miejscu, ponieważ odniesienie do przeszłości może być trudne i/lub nasączone zbędnymi, niepotrzebnymi emocjami. Poza tym, nie poruszaj zbyt wielu spraw, nie mieszaj wątków - przecież nie chcemy być chaotyczni, tylko rzeczowi.
 
- Pokaż, że masz dobrą intencję. Rozmawiacie po to, żeby sobie nawzajem pomóc. To takie ludzkie, prawda? Właśnie, nie zapominaj o życzliwości. Nie jesteśmy robotami, które oschle przekazują negatywny komunikat, bądźmy partnerami, a przepracowanie trudnych sytuacji przyniesie obustronną satysfakcje.

- Pamiętaj o zasadzie win- win. Nie pozostawiaj pracownika z uczuciem przegranej, nie kreuj siebie jako zwycięzcy. Przecież Ty też nie jesteś ideałem, jak każdy z nas. Pozwalasz sobie na krytykę, żeby w konsekwencji osoba zauważyła swoje błędy, jednocześnie wiedząc, że może je poprawić - rozwinąć się. Remis, są tylko zwycięzcy.

- Krytykuj z pomysłem! Mówiąc, że pracownik robi coś źle, pamiętaj o wskazówkach, które pozwolą mu unikać podobnych sytuacji w przyszłości. Podpowiadaj, delikatnie sugeruj. Nie posługuj się bardzo ubogą w treść wiadomością - "to jest problem, nie wiem jak Ci pomóc" To tylko pogrąża pracownika w bezradności -"skoro nikt nie wie jak mi pomóc, to ja tym bardziej" A każdy z nas wie, że nie ma sytuacji bez wyjścia.

- Nie zapominaj o pochwałach. Przecież mamy przed sobą pracownika, który ma również mocne strony. Mówisz, co robi źle - powiedz, co robi dobrze. Takie informacje są równie ważne i zostają na długo w głowie. Dodatkowo, pomagają pracownikowi przyswoić komunikat oraz uświadomić sobie, że "skoro tyle rzeczy potrafię, to znajdę w sobie potencjał, żeby poprawić to i tamto"

Tak, PRZYGOTUJ SIĘ zanim kogoś skrytykujesz. 

Dzieje się, dzieje!

Ten miesiąc jest krótki, aczkolwiek bardzo intensywny - przynajmniej dla mnie! :)  Powoli listopad dobiega końca, więc czas zdać relacje. Przez pewien czas testowałam nowe narzędzie rekrutacyjne, znane bardziej zagranicą niż w Polsce. To wiązało się ze rozmowami z osobami zza oceanu, z testowaniem narzędzia pod kątem użyteczności dla firmy. Dotykałam czegoś, czego niewielu rekruterów ma okazje poznać - to jest coś! Dodatkowo, zostałam mianowana administratorem profilu firmy IT CONNECT, z czego jestem bardzo zadowolona i będę robić wiele, żeby nasza firma była bardziej widoczna w sieci LinkedIn. A'propo! Dzisiaj dostałam upominek od firmy, paczka z Dublina.

Na zdjęciu widzicie zeszyt i torbę, resztę drobiazgów rozdałam :)

Poza tym, stała się wyjątkowa rzecz! Prowadzę rekrutację na stanowisko z branży handlowej, nie IT. No właśnie! Specjalista ds. Sprzedaży to zupełnie inna bajka :) Ale powiem Wam szczerze, że prowadzić spotkanie rekrutacyjne jest o wiele łatwiej niż w przypadku stanowisk informatycznych. Dodatkowo, Kandydaci sami się zgłaszają, nie trzeba specjalnie ich szukać i "namawiać" na spotkania. W ciągu tych trzech ostatnich dni roboczych w listopadzie - mam pięć spotkań face to face, więc uwierzcie mi -  dzieje się, dzieje!

Na początku grudnia mamy również imprezę Mikołajkową dla naszych pracowników oraz współpracowników. Będę po raz pierwszy uczestniczyła w takim wydarzeniu i już nie mogę się doczekać! Oczywiście, zareaguje odpowiednim postem, w którym opowiem jak było i czy warto się integrować w taki sposób! :)